Της Κωνσταντίνας – Μαρίνας Χριστοφή,
Πολλές μεγάλες ιδέες και πολλά οράματα ξεκινούν απλά σαν σκέψη… ίσως κάπως έτσι να γεννήθηκε και το #Overcome, από ανθρώπους που στο πλαίσιο μίας συζήτησης πρότειναν την προσθήκη μίας κατηγορίας άρθρων, που θα αφορούσε άτομα τα οποία γράφουν με το έργο τους τη δική τους «ιστορία». Η σκέψη έγινε πράξη και το #Overcome από έναν συνειρμό μετατράπηκε σε μία σειρά από άρθρα και προσωπικές αφηγήσεις, που περιλαμβάνουν την μοναδική ιστορία νέων ανθρώπων, οι οποίοι με τον δικό τους τρόπο, άφησαν το αποτύπωμα τους στην κοινωνία. Ο συνειρμός έγινε κείμενο και το κείμενο, εν τέλει, μία μεγάλη εκδήλωση γεμάτη από όνειρα, γεμάτη από φιλοδοξίες και γεμάτη από νέους διαφόρων επιστημονικών πεδίων, οι οποίοι μοιράστηκαν με τον πιο θερμό και ειλικρινή τρόπο, την δική τους ιστορία, τις δυσκολίες που συνάντησαν και φυσικά το όραμά τους για το μέλλον.
Στις 22 Δεκέμβρη και ώρα 3μ.μ. οι πόρτες τους Polis Art Cafe στην Αθήνα άνοιξαν και υποδέχτηκαν ένα μεγάλο κοινό και οχτώ μοναδικούς ομιλητές, οι οποίοι με πολλή αγάπη και πάθος, μίλησαν για τα ενδιαφέροντά τους, τις εμπνεύσεις τους και φυσικά μετέφεραν το προσωπικό τους μήνυμα στο κοινό. Ειδικότερα, οι ομιλητές που παραβρέθηκαν ήταν η Ηλέκτρα Φραγκιαδάκη, η Διάνα Βουτυράκου, η Αθηνά Μαλαπάνη, ο Ραφαήλ Κανελλόπουλος, η Χριστίνα Ρώση, η Έλενα Γραψοπούλου, ο Νότης Χάλαρης και η Μαρία Αστερίου.
![](https://www.offlinepost.gr/wp-content/uploads/2019/12/80598885_1566005310216190_5588833572673814528_n-768x512.jpg)
Η πρώτη ομιλήτρια, Ηλεκτρα Φραγκιαδάκη, είναι μία εξαιρετική ηθοποιός η οποία δεν δίστασε να μοιραστεί με τον κοινό, την «περιπέτειά» της με την εσωτερική της φωνή ή όπως η ίδια ανέφερε «τη μαύρη σκιά» που, ήρθε στον ύπνο της, να της θυμίσει τον βαθύτερο πόθο της… εκείνον της υποκριτικής. Η Ηλέκτρα τόνισε επίσης στον λόγο της ότι το θέατρο αποτελεί μια ποιητική μεταφορά της ζωής καθώς και μια κοινή εμπειρία, ένα αμάλγαμα συναισθημάτων. Στη συνέχεια το λόγο πήρε η Διάνα Βουτυράκου, ιδρύτρια και γενική διευθύντρια της «Unique Minds». Η Διάνα, μας πήγε ένα ταξίδι πίσω στα παιδικά της χρόνια, όπου ένας διαγωνισμός ρομποτικής αποτέλεσε το έναυσμα να ασχοληθεί με το αντικείμενο που της αρέσει. Η Διάνα μάλιστα, αναφέρθηκε στην γενικότερη σύγχυση που επικρατεί στις νεανικές συνειδήσεις όταν πρόκειται να συμπληρώσουν το μηχανογραφικό τους. Η συνειδητοποίηση αυτή, ήταν αρκετή ώστε να γεννηθεί η ιδέα της «Unique Minds», ο θεσμός δηλαδή που προσφέρει στους νέους πλήρη ακαδημαϊκή κατάρτιση και καθοδήγηση, πράγμα το οποίο έχουν ανάγκη οι νέοι κατά την μετάβασή τους από την δευτεροβάθμια στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Η εκδήλωση συνεχίστηκε με την Αθηνά Μαλαπάνη, μία καταπληκτική συγγραφέα η οποία εκτός των άλλων διδάσκει δημιουργική γραφή και επιμελείται επιστημονικά και λογοτεχνικά βιβλία. Η Αθηνά θέτει στο επίκεντρο του ενδιαφέροντός της το «βιβλίο», τη γραφή καθώς αποτελεί τον πιο δημιουργικό και ολοκληρωμένο δίαυλο διοχέτευσης συναισθημάτων και σκέψεων. Η τέταρτη ομιλήτρια της εκδήλωσής μας, ήταν η Χριστίνα Ρώση, ζωγράφος και συγγραφέας, η οποία όχι απλά συγκίνησε το κοινό με το λόγο της αλλά μοιράστηκε και μαζί μας ένα πολύ ειλικρινές και βαθύ ποίημα. Η Χριστίνα μπορεί να έκανε «στροφή καριέρας» ή ακόμα καλύτερα στροφή ζωής στα 27 της χρόνια, αλλά τόνισε με τον πιο άμεσο τρόπο ότι τα όνειρα δεν έχουν ηλικία και πως όλοι, εν τέλει, βρίσκουν το δρόμο τους.
Αργότερα, τον λόγο πήρε η Έλενα Γραψοπούλου, μία πραγματική πρωταγωνίστρια όχι μόνο στη σκηνή αλλά και στη ζωή. Η Έλενα μοιράστηκε με το κοινό την αγάπη της για το θέατρο, τις δυσκολίες που ενέχει ο χώρος και δεν δίστασε να συζητήσει για τις αρχικές αντιρρήσεις της οικογένειάς της. Μολαταύτα, η Έλενα έχει εξελιχθεί σε μία απίθανη ηθοποιό, η οποία όχι απλά κάνει περήφανους τους γονείς της αλλά παράλληλα αισθάνεται ευτυχισμένη και ολοκληρωμένη ως άνθρωπος. Η συζήτηση συνεχίστηκε με τον Νότη Χάλαρη, έναν νεαρό συλλέκτη ποδοσφαιρικών ειδών, ο οποίος με το πέρασμα των χρόνων κατάφερε να δημιουργήσει το δικό του αθλητικό μουσείο στον Πειραιά. Ο Νότης εξέφρασε την έντονη αγάπη του για τη συλλογή του και υπογράμμισε ότι με την θέα όλων όσων έχει συλλέξει, αισθάνεται ήρεμος και απαλλαγμένος.
Η Μαρία Αστερίου, συνιδρύτρια της μη κυβερνητικής οργάνωσης «People Behind», μοιράστηκε με το κοινό μια προσωπική στιγμή από τη ζωή της, κατά την οποία όταν συνταξιοδοτήθηκε ο μπαμπάς της διαρκώς αναφερόταν σε μια διαθήκη… η αλληγορία της ιστορίας όμως και ταυτόχρονα η πηγή έμπνευσής της ήταν η συνειδητοποίηση ότι η ζωή δεν τελειώνει στην τρίτη ηλικία. Αντίθετα, ο ελεύθερος χρόνος που διαθέτουν τα άτομα 65+, αποτελεί την ευκαιρία να δραστηριοποιηθούν σε αθλήματα, ξένες γλώσσες και γενικότερα να επιδοθούν και να ευχαριστηθούν ποικίλες δραστηριότητες. Η αυλαία έκλεισε με τον Ραφαήλ Κανελλόπουλο, ιδρυτή της εφαρμογής «e-night». Ο Ραφαήλ μοιράστηκε με το κοινό, τη μυστική συνταγή ενός επιτυχημένου επιχειρηματικού πλάνου, μίλησε για την εφαρμογή του και το κυριότερο, ενθάρρυνε τους ακροατές να επιδιώξουν τα όνειρά τους όσο μη ρεαλιστικά κι αν φαντάζουν.
Το ομορφότερο όμως σημείο της εκδήλωσης, ήταν οι ερωτήσεις που ακολούθησαν. Το κοινό είχε την ευκαιρία να μιλήσει απευθείας με τους ομιλητές, να θέσει ερωτήσεις, να εμπνευστεί και να γνωρίσει καλύτερα τις μοναδικές προσωπικότητες που μίλησαν στην εκδήλωση «Νέοι Άνθρωποι-Νέες Ελπίδες». Συμπερασματικά, η αξία του #Overcome κρύβεται στην ίδια τη σημασία της λέξης… OVERCOME που σημαίνει ξεπερνώ. Ο κάθε νέος κατάφερε με τον δικό του τρόπο να ξεπεράσει τους δικούς του δαίμονες, τα δικά του πάθη, τις δικές του αμφιβολίες. Το #Overcome δηλαδή, αφορά όλους τους νέους, οι οποίοι, στη μάχη με τους φόβους τους και με τις κοινωνικές επιταγές, όχι απλά νίκησαν, αλλά κατάφεραν να δημιουργήσουν και να προσφέρουν στην κοινωνία, στην τέχνη και στον αθλητισμό ξεπερνώντας τα προσωπικά όριά τους.
Κλείνοντας, δεν μπορώ να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου με επαρκή τρόπο σε όλους τους ομιλητές που παρευρέθηκαν και χωρίς καμία αναστολή μοιράστηκαν την δική τους αλήθεια με το κοινό. Εκ μέρους όλης της ομάδας του #Overcome, ένα μεγάλο ευχαριστώ, σε όλους εσάς που αποδείξατε με τον πιο απτό τρόπο ότι οι νέοι μπορούν να ελπίζουν… ένα μεγάλο ευχαριστώ, σε όλους σας που αποδείξατε ότι η σκηνή απόψε ανήκει στους νέους.