Της Κέλλυ Σαουάχ-Μαραγκουδάκη,
Δημογραφία είναι η επιστήμη που ασχολείται με τη στατιστική μελέτη των πληθυσμών, ιδίως των ανθρώπινων προκειμένου να διαπιστώσει το σύνολο των κατοίκων, τη σύνθεσή του, τις μεταβολές του και όλα τα φαινόμενα που τις προκαλούν. Η ονομασία δημογραφία είναι σύνθετη λέξη που ετυμολογείται από τις ελληνικές λέξεις «δήμος» (= κάτοικοι, πληθυσμός) + «γραφή» (= περιγραφή, μέτρηση).Σκοπός της μελέτης είναι η συναγωγή ασφαλών συμπερασμάτων για την υλική και ηθική βελτίωση των πληθυσμών, και για τη λήψη μέτρων για την αποτροπή επιζήμιων συνεπειών που ακολουθούν συνήθως τις διάφορες δημογραφικές μεταβολές.
Τα τελευταία χρόνια το δημογραφικό ζήτημα έχει απασχολήσει και όπως φαίνεται θα εξακολουθήσει να απασχολεί τη χώρα μας καθώς σύμφωνα με τις τελευταίες έρευνες του έτους που διανύουμε, η Ελλάδα αντιμετωπίζει ένα παρατεταμένο και πολύπλοκο δημογραφικό πρόβλημα. Ιδιαίτερο μάλιστα προβληματισμό δημιουργεί η διαχρονική πορεία της πολύ χαμηλής γονιμότητας, η οποία είναι συνυφασμένη με τα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα όπως η οικονομική ύφεση, το μεταναστευτικό, και η δημογραφική γήρανση του πληθυσμού.
Ο πληθυσμός της Ελλάδας θα πέσει στα 8 εκατ. το 2050, αν δεν υπάρξει στήριξη της μητρότητας σύμφωνα με τον κ. Χανδακά Στέφανο, Μαιευτήρα-Γυναικολόγο και Ιδρυτή της HOPEgenesis.
Όπως είπε, ο ολικός δείκτης αναπαραγωγής, ο οποίος υποδηλώνει τον αριθμό των παιδιών που αποκτάει κάθε γυναίκα στη διάρκεια της αναπαραγωγικής της ηλικίας, μεταβλήθηκε από 1,31 που ήταν το 2004, σε 1,5 το 2008 και 2009, ενώ μειώθηκε ξανά σε 1,35 το 2017. Ιδιαίτερη σημασία έχει, επίσης, η ηλικία απόκτησης του πρώτου παιδιού από τις Ελληνίδες, η οποία από τα 28 έτη που ήταν το 2008, μετατέθηκε στα 30 έτη το 2016. Το πιο δυσοίωνο μήνυμα, όμως, συνοψίζεται στη βαθιά γήρανση του πληθυσμού τις επόμενες δεκαετίες, καθώς προβλέπεται ότι το 36% των κατοίκων της Ελλάδας το 2050 θα είναι άνω των 65 ετών. Το ποσοστό αυτό αποτελεί ρεκόρ για τη χώρα μας, αν ληφθεί υπόψη ότι τη δεκαετία του ΄70 ήταν 6% και στις μέρες μας υπολογίζεται στο 18-20%.
Εν έτει 2019 η ελληνική κοινωνία διακατέχεται από το συναίσθημα της ανασφάλειας με αποτέλεσμα ένα σημαντικό ποσοστό γυναικών να αναβάλουν την επιθυμία εγκυμοσύνης. Σε αυτό το ελληνικό κράτος καλείται να φέρει στο προσκήνιο νέα κίνητρα βασισμένα σε στρατηγικούς άξονες τα οποία θα λειτουργήσουν ως μέθοδοι πειθούς για την εκάστοτε μελλοντική μητέρα.
H Ελλάδα βρίσκεται σε αρκετά χαμηλή θέση στην κατάταξη της Ευρώπης σχετικά με την υιοθέτηση πολιτικών στήριξης της μητρότητας, της οικογένειας και της γονιμότητας. Για να περιοριστεί αυτό θα πρέπει να δημιουργηθεί ένα ευνοϊκό περιβάλλον ενίσχυσης των ζευγαριών που βρίσκονται σε αναπαραγωγική ηλικία.
Συγκεκριμένα:
- Κοινωνική και οικονομική ενεργητική προστασία των οικογενειών. Οικογενειών δηλαδή που αντιμετωπίζουν πολλά οικονομικά προβλήματα καθώς βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχιας.
- Εναρμόνιση οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής. Ο άξονας αυτός θα στοχεύει στην άμβλυνση των αρνητικών παραγόντων που εμποδίζουν την συμφιλίωση οικογένειας και εργασίας.
- Υποστήριξη της μητρότητας. Έχει παρατηρηθεί πως οι γυναίκες που γίνονται μανούλες όταν είναι άνω των 30 ετών δεν σκέφτονται την προοπτική ενός δεύτερου παιδιού. Δημιουργία λοιπόν ενός περιβάλλοντος, το οποίο θα ενθαρρύνει την μητέρα να γεννήσει περισσότερα από ένα παιδί.
- Δημιουργία ευνοϊκότερου περιβάλλοντος ενίσχυσης των νέων ζευγαριών και ενθάρρυνσης του γάμου ή της συγκατοίκησης για τη δημιουργία οικογένειας και της τεκνοποιίας.
Η μητρότητα πρέπει να αποτελέσει την κεντρική προτεραιότητα της δημογραφικής πολιτικής. Η νέα οικογενειακή πολιτική πρέπει να λαμβάνει υπόψη και να βασίζεται στην έντονη οικογενειακή ποικιλομορφία η οποία συνιστά πλέον μία πρόκληση για τη χώρα μας. Θα πρέπει να καλύπτονται οι παραδοσιακές αλλά και τις νέες μορφές οικογένειας και οι ανάγκες μη συμβατικών οικογενειών.
![](https://www.offlinepost.gr/wp-content/uploads/2019/09/FB_IMG_1567361377650-240x300.jpg)
Είναι Δημοσιογράφος, πτυχιούχος Κοινωνικής Θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και αυτή τη στιγμή ολοκληρώνει το μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών της στον τομέα της Βιοηθικής. Φέρει ιδιαίτερη προτίμηση στις αναλύσεις της κοινωνικοπολιτικής επικαιρότητας. Μοτό ζωής της: «Η γνώση είναι δύναμη».